Regrets…

Yan yung nasa isip ko ngayon. Friends. Family. Studies. :/

Naiinis ako sa sarili ko, bakit di ko pinagbutihan ang pag aaral ko ngayon e mahirap nga lang pala kami? Naiinis ako e. Di kasi umabot yung GWA ko para makalipat sa UP diliman. 2.0 ang required, pero 2.13 ang nakuha ko. Nakakapanghinayang lang kasi alam kong mas kaya ko pa pagbutihan dati, pero tinamad ako. Ayan ang consequence. Di ako makakalipat. DI dahil ambisyoso ako na mapunta sa UP, pero malaking tulong rin yun sa magulang ko e. imagine na from 50k, mangangalahati yan pag UP ako. Tapos top 1 rin yun. Isa pa, may mga kaibigan rin ako dun. Naiisip ko na lang eh siguro pang UST siguro ako. Na di ko kaya ang level sa UP dahil 2nd try ko na e. DI ko na susubukan next year. Kanina kausap ko yung kabarkada kong lilipat sa U.P. diliman. Ayun, natuwa lang ako kasi yun lang ulit yung pagkakataong nagparamdaman kami. Pero nakakaintindi siya, di siya nagtatampo kasi di ako nagpaparamdam o di siya nagpaparamdam. Alam din nya na kahit bakasyon, e may mga bagay pa rin kaming ginagawa. Kaya yun. Isa lang yun sa pagsisisi ko na di ako makalipat sa UP. Kasi may mga ganun akong kaibigan dun. Siguro, think positive na lang. at mag focus sa UST. Pagbutihan, at galingan. Sana kaya ko. :)